۱۳۹۱ بهمن ۱۱, چهارشنبه

گنو/لینوکسه دوست داشتنی

وقتی گنو/لینوکسی شدم تازه KDE 4 اومده بود، خیلی خوشگل، خیلی پر باگ
این شد که با گنوم ۲ شروع کردم، یکمی سبک‌تر و امکانات خوب
اوایل کار آدم حس اینو داره که همه چیز رو تجربه کنه، برای همین تا می‌تونستم انواع کاستومایزها رو روی سیستمم اجرا می‌کردم
ولی یه مشکلی وجود داشت، بعضی موقع‌ها گنوم باهام راه نمی‌یومد
خیلی منتظر بودم گنوم ۳ بیاد و بازنویسی دوباره دسکتاپ این مشکلات رو بر طرف کنه.
ولی آخرش چی شد؟!
نه با گنوم شل حال کردم نه با یونیتی. این شد که تصمیم گرفتم برم سمت KDE که حالا دیگه واقعا استیبل شده بود.
نه یه لحظه صبر کن! بزار Cinnamon و مینت ۱۴ رو امتحان کنم.
حالا حس می‌کنم رویای گنوم ۲ با کیفیت خیلی بهتر داره یواش یواش به حقیقت بدل می‌شه!
چه کنم که بدون هیچ دلیلی GTK رو بیشتر از QT  دوست دارم. برای همینه بازم سمت KDE نرفتم. وگرنه به نظرم KDE الآن کامل‌ترین و استاندارترین دسکتاپه!

دسکشات این روزهای سیستم من!