۱۳۹۲ آبان ۲۶, یکشنبه

ماراتون زندگی

زندگی یه ماراتونه
یا باید هیچی ازش نخوای، بکشی کنار، دور از تمام هیاهوش
یا اگه قبول کردی که توی این ماراتون شرکت کنی، باید با تمام قدرت بدوی

زندگی سخته، سختی داره
یه جاهایی خستت می‌کنه، افسرده می‌شی، فکر می‌کنی که کاش تموم می‌شد
به قول یارو گفتنی "آتشی در سینه دارم جاودانی ... عمر من مرگیست نامش زندگانی"
سر سخت‌ترین آدما رو دیدم که عاشق شدن، داغون شدن، عشقو بوسیدن گذاشتن کنار
منم بوسیدم گذاشتم کنار :*
این روزها حالم خیلی هم خوبه

آرزویی داری
یه زمانی می‌رسته که برای رسیدن به اون آرزو باید تفریحو کم کنی
اون نتیجه‌ای که بدست میاری خیلی بیشتر از خوشی‌های زودگذرت می‌ارزه

خیلی از دوستام امسال درسشون تموم می‌شه
ولی من هنوز باید درس بخونم
کم کم واحد برمی‌داشتم، تا بتونم بیشتر وقت داشته باشم
وقت برای زندگی کردن
برای خوندن، خوندن اون چیزی که دوس داشتم، چیزهایی که توی دانشگاه خبری ازشون نبود

سال دیگه کنکور ارشد برای من از راه می‌رسته
خیلی دلایل دارم که دوس داشته باشم و توی خودم ببینم که بتونم رتبه بیارم
این دانشگاهی که توش درس می‌خونم واقعا داغونه
یه دانشگاه خوب می‌خوام که ۴ نفر توش پیدا بشن، انگیزه‌ی کارکردن به بقیه بدن.
می‌خوام برم یه جای دیگه یه کشور دیگه ولی بورس می‌خوام، دانشگاه خوب می‌خوام
من که حاضر نیستم برم سربازی، می‌خوام از روش بپرم، باید رتبه‌ی خوب داشته باشم. خدارو چه دیدید شاید به عنوان نخبه‌ی مثلا علمی معاف شدیم
بستن در دهن بقیه هم آخرین دلیلیه که با این که حرف بقیه اصلا برام مهم نیست، ولی لذتی داره که فقط باید بچشی!
از وقتی با RSS آشنا شدم، روز و شبم شد
چه سایت‌ها و وبلاگ‌هایی که دنبال نمی‌کنم
ولی واقعا وقت گیر شده
وقتی که امسال خیلی بیشتر از هر زمان دیگه‌ای بهش نیاز دارم

فیس بوک رو خیلی وقته گذاشتم کنار
پلاس هم که رسما خبری از رفقا داخلش نیست که نتونی بزاری کنار
حالا باید بگم خداحافظ فید‌های دوست داشتنی من
فکر نکنم یه سال از خبرهای صد من یه غاز سایت‌ها دور باشم اتفاقی بیافته
به قول رندی: خبر اگه واقعا مهم باشه، خودش بهت می‌رسته!

کرکره‌ها رو پایین می‌کشیم
زندگی آنلاین رو به خواب زمستانی می‌بریم

امسال رو سال همت و تلاش مضاعف نام می‌نهیم :دی

خداحافظ زندگی آنلاین من